INTERNATIONAL JOURNAL OF SOCIAL HUMANITIES SCIENCES RESEARCH (JSHSR)

QUINE’IN MONİZMİ VE MODAL DIŞLAYICILIĞI KAPSAMINDA BAĞLILIK KAVRAMI
(QUINE’S MONISM AND MODAL ELIMINATIVISM IN THE REALM OF SUPERVENIENCES )

Author : Atilla AKALIN    
Type :
Printing Year : 2019
Number : 34
Page : 795-800
    


Summary

Bu çalışmanın iddiası, W.V.O. Quine’ın mereolojik kompozisyon düşüncelerine karşı takındığı felsefi tavrın kaçınılmaz olarak onun ontolojik kompozisyon teorilerini dışlayıcı bağlamda yorumlamasına sebep olduğudur. Quine’in özgülük monizmini modal bağlamda dışlayıcı bir maddecilik olarak ele almak suretiyle modalite problemlerini çözmeye çalıştığı gözlemlenmiştir. Bu tasniflerin Quine tarafından nasıl karşılandığını çözmedeki hayati rolü nedeniyle, Quine’ın de re kiplikler aleminin içerisine, koşullu ve imkansız çıkarımları kabul etmediği kaydedilmiştir. Bu nedenle Quine, bütün içsel güçler (power) ve nedensel veya teleolojik eğilimler (dispositions) gibi entitelerin ontolojik bakımdan monist bir perspektifle görülmesini talep etmektedir. Quine, analitikliği reddetmesi ve modaliteleri dışlama üzerinden kurduğu ontolojisine rağmen felsefeci S. Mumford, Quine’nin bu çözümüne “bağlılıklar” (superveniences) üzerinden yeni bir paradoksal tartışma açmak suretiyle Quine’ın monist perspektifini reddetmiştir. Bağlılıklar (superveniences), Mumford’a göre tip-tip kimlikleri (type-type identities) monist bir mereolojik bakış açısıyla belirlerken bazı sorunları da beraberinde getirmektedir. Mumford’ın bu itirazına göre Quine, her ne kadar ünlü makalesi “Empirisizmin İki Dogması”nda eleştirmiş olsa da indirgemeciliği, monizm adı altında bir çeşit ontolojik belirsizlikleri eleme girişimi olarak yeniden sunmaktadır.



Keywords
Ontoloji, Mereoloji, Quine, Mumford

Abstract

This study asserts that W.V.O. Quine’s eliminative philosophical gaze into mereological composition affects inevitably his interpretations of composition theories of ontology. To investigate Quine’s property monism from the account of modal eliminativism, I applied to his solution for the paradoxes of de re modalities’ . Because of its vital role to figure out how dispositions are encountered by Quine, it was significantly noted that the realm of de re modalities doesn’t include contingent and impossible inferences about things. Therefore, for him, all the intrinsic forces and elements of entities such as powers and causal or teleological dispositions for ontology demand to be seen neccesarily as bound variables from a monist perspective. Although his denial of analyticity and the elimination of dispositional field of ontology, S. Mumford criticizes the monist perspective of Quine’s paradoxical approach to superveniences. Because superveniences create problems while determining type-type identities from a monist mereological perspective. It is observed that Quine faces with a reduction again in terms of his dispositional monism despite his critiques to repulse vagueness from the ontology in his well-known article Two Dogmas of Empiricism.



Keywords
Ontology, Mereology, Quine, Mumford

© 2019 Amentojourn. All Rights Reserved