INTERNATIONAL JOURNAL OF SOCIAL HUMANITIES SCIENCES RESEARCH (JSHSR)

OSMANLI KLASİK DÖNEMİ’NDE KENT SEMBOLLERİ
(URBAN SYMBOLS IN THE OTTOMAN CLASSIC PERIOD )

Author : Demet ÇINAR  -  
Type :
Printing Year : 2020
Number : 63
Page : 3871-3880
    


Summary

Toplumların kültürünün kent yaşamı ve kentleşme üzerinde etkili sonuçları olmaktadır. Kentlerdeki nüfus yoğunluğu, arazinin ve ortak alanların nasıl kullanıldığı, mimarî ve estetik değerlere yüklenen anlamlar büyük ölçüde toplumun sosyo-kültürel ve ekonomik özelliklerini yansıtmaktadır. Bu kapsamda yapılan çalışmada 14. ve 17. yüzyılları kapsayan ve Klasik Dönem olarak tanımlanan dönemde, Osmanlı kültürünün, devletin siyasi ve ekonomik durumunun kent yaşamına ve kentleşmeye nasıl şekil verdiği ve kentlerin sembolik değerleri olarak nelerin öne çıktığı incelenmiştir.

Çalışma sonucunda, Osmanlı Devleti’nin, kendinden önce aynı topraklarda kurulan Anadolu Selçuklularının kentsel mirası üzerinde geliştiği ve kentlerinin fiziki dokusuna devletin gücünün, siyasi özelliklerinin ve Ortadoğu, Avrupa ve Kuzey Afrika gibi farklı coğrafyalardan gelen zengin kültürünün başarıyla yansıtıldığı belirlenmiştir. Bu bağlamda anıtsal nitelikteki sarayların, camilerin, külliyelerin, çarşıların, bedestenlerin, hanların, pazarların ve vakıfsal eserlerin kentlerin öne çıkan ve dikkat çeken mimari öğeleri ve sembolleri oldukları, kent yönetiminde ise günümüzdeki gibi bir kent yönetimi anlayışının bulunmadığı, ağırlıklı olarak vakıflar ve loncalar tarafından desteklenen “kadı”ların etkili olduğu bir yönetim sisteminin uygulandığı değerlendirilmiştir. Ayrıca, Osmanlı Devleti’nde yaşanan kentleşme sürecinde, 15. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar toplumun farklı özelliklerinin bulunmasına ve kültürel çeşitlilik yaşanmasına karşın mekânsal özelliklerin çok değişmediği, 18. yüzyıl sonları ve 19. yüzyıl ile birlikte mekânsal özelliklerde de değişim yaşanmaya başladığı çalışma kapsamında ulaşılan bir diğer sonuç olmuştur.



Keywords
Osmanlı Devleti, Kent, Kentleşme, Sembolik Değerler

Abstract

The culture of societies has implications for urban life and urbanization. The population density in cities, how land and common areas are used, and the meanings attributed to architectural and aesthetic values reflect the socio-cultural and economic characteristics of the society. In this study, in the period covering the 14th and 17th centuries and defined as the Classical Ottoman Period, how the political and economic state of the Ottoman culture shaped the city life and urbanization and what was the symbolic values of the cities came to the fore.

As a result of the study, it was determined that the Ottoman State developed on the urban heritage of the Anatolian Seljuks established in the same lands before itself and that the power of the state, its political characteristics and its rich culture from different geographies such as the Middle East, Europe and North Africa were successfully reflected in the physical texture of their cities. In this context, monumental palaces, mosques, complexes, bazaars, bazaars, inns, markets and foundation works are the prominent and remarkable architectural elements and symbols of the cities, in urban administration, however, there is no understanding of city management like today, it was evaluated that a management system was implemented, in which “women” supported by foundations and guilds were effective. In addition, in the process of urbanization in the Ottoman state, although the society had different features and cultural diversity from the 15th century to the 19th century, the spatial features did not change much, and 18th-century late 19th century. Another result was reached within the scope of the study, in which spatial properties started to change with.



Keywords
Ottoman State, City, Urbanization, Symbolic Values