Kavramdan Nesneye Gilberto Zorio’nun Yapıtlarında “Yazı Ve Dil” İlişkisi

Özet

Avangart sanat hareketlerinde bir ifade aracı olarak kullanılan yazı ve dil ile sanatın ortaya koyduğu göstergelerin aynı zamanda gündelik yaşam nesnelerinin karşılıklı iletişim biçimi ve yorumu Batı düşüncesinde önemli bir tartışma alanı açmıştır. Arte Povera sanatçıları,  dil, anlam ve temsil konusunda meydana gelen tartışmaların odağında ürettikleri yapıtlarla olgular arasındaki ifade ilişkilerine farklı bir yorumlama biçimi getirdikleri görülmektedir. Bu makalenin amacı, Arte Povera sanatının önde gelen temsilcilerinden Gilberto Zorio'nun yapıtlarında yazı ve dilin sanatsal, kavramsal ve felsefi işlevini incelemektir. Zorio'nun eserlerinde dil ve yazı, yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda duygu, düşünce ve kavramların fiziksel ve bedensel bir temsili olarak işlev görür. Sanatçının kullandığı malzeme ve teknikler, Wittgenstein’ın dil felsefesiyle örtüşen bir biçimde, anlamın sınırlarını ve temsil olanaklarını sorgulamaktadır. “Odio” (Nefret)  ve “Per Purificare le Parole” (Kelimeleri Arındırmak) gibi çalışmaları, yazının görsel ve deneyimsel boyutunu öne çıkararak dilin maddesel bir yapıya dönüşmesini sağlar. Bu yönüyle Zorio’nun sanatı, gündelik nesnelerle kurulan ilişki üzerinden felsefi bir soruşturmaya dönüşmekte; kavramdan nesneye uzanan bir ifade biçimi olarak yazı ve dilin yeniden inşasını önermektedir.