Sivil Toplum Kuruluşlarında Stratejik Planlamanın Takım Yönetimine Etkisi: İş Tatmininin Aracılık Rolü

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.21088803

Anahtar Kelimeler:

Stratejik Planlama, takım yönetimi, iş tatmini, sivil toplum kuruluşları, aracılık analizi

Özet

Bu araştırmanın amacı, İstanbul’da faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarında stratejik planlamanın takım yönetimi üzerindeki etkisini incelemek ve bu ilişkide iş tatmininin aracılık rolünü test etmektir. Çalışma nicel araştırma yaklaşımıyla ve kesitsel tarama modeliyle yürütülmüştür. Veriler, İstanbul’daki sivil toplum kuruluşlarında görev yapan çalışanlardan çevrim içi anket yoluyla toplanmış; 1800 kişiye ulaştırılan anketlerden 401 geri dönüş alınmış, eksik veya hatalı doldurulan formlar çıkarıldıktan sonra analizler 384 geçerli anket üzerinden gerçekleştirilmiştir. Ölçüm aracında stratejik planlama, takım yönetimi ve iş tatminini ölçen beşli Likert tipi ölçekler kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, güvenilirlik analizi, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi, Pearson korelasyon analizi, regresyon analizi ve PROCESS Macro Model 4 aracılığıyla aracılık analizi uygulanmıştır. Bulgular, stratejik planlama ile takım yönetimi arasında güçlü, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir (r = 0,815; p < 0,001). Stratejik planlamanın iş tatmini üzerinde anlamlı etkisi (β = 0,634; p < 0,001), iş tatmininin de takım yönetimi üzerinde anlamlı etkisi (β = 0,684; p < 0,001) tespit edilmiştir. Aracılık modelinde stratejik planlamanın takım yönetimi üzerindeki doğrudan etkisi iş tatmini dâhil edildikten sonra da anlamlı kalmıştır (β = 0,638; p < 0,001). Sonuçlar, iş tatmininin stratejik planlama ile takım yönetimi arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolünü üstlendiğini ortaya koymaktadır. Çalışma, STK’larda stratejik planlamanın yalnızca kurumsal yön belirleme aracı değil, aynı zamanda çalışan memnuniyeti, koordinasyon ve takım etkinliği üreten yönetsel bir mekanizma olduğunu göstermektedir.

Referanslar

Alyakut, B. (2007). Sivil toplum kuruluşlarında stratejik yönetim süreci ve sivil toplum kuruluşlarında stratejik yönetim uygulamalarının incelenmesine yönelik bir alan araştırması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Bryson, J. M. (2018). Strategic planning for public and nonprofit organizations: A guide to strengthening and sustaining organizational achievement (5th ed.). Jossey-Bass.

Clow, K. E., & James, K. E. (2014). Essentials of marketing research: Putting research into practice. SAGE Publications.

Dao, A. (2024). The relationship between strategic planning and organizational effectiveness [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Ticaret Üniversitesi.

Demir, C., & Yılmaz, M. K. (2010). Stratejik planlama süreci ve örgütler açısından önemi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(1), 69–88.

Dinç, E. M. (2022). Sigorta sektöründeki yöneticilerin ekip yönetimi sürecinde uyguladıkları liderliğin çalışanın iş tatminine etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Arel Üniversitesi.

Dinçer, Ö. (2013). Stratejik yönetim ve işletme politikası. Alfa Yayınları.

Edmondson, A. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly, 44(2), 350–383. https://doi.org/10.2307/2666999

Eren, E. (2020). Stratejik yönetim ve işletme politikası. Beta Yayınları.

George, B., Walker, R. M., & Monster, J. (2019). Does strategic planning improve organizational performance? A meta-analysis. Public Administration Review, 79(6), 810–819. https://doi.org/ 10. 1111/puar.13104

Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (2001). The strategy-focused organization: How balanced scorecard companies thrive in the new business environment. Harvard Business School Press.

Katzenbach, J. R., & Smith, D. K. (2005). The wisdom of teams: Creating the high-performance organization. HarperBusiness.

Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling (3rd ed.). Guilford Press.

Koçel, T. (2018). İşletme yöneticiliği. Beta Yayınları.

Küçük, M. T. (2021). Yazılım projelerinde proje yöneticisinin ekip yönetimi özelliklerinin proje başarısına etkileri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Yıldız Teknik Üniversitesi.

Küçüktığlı, A. T., & Aydın, V. (2017). Yeni kamu yönetimi bağlamında stratejik planlama anlayışı. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 473–492.

Lai, C. Y., Hsu, J. S. C., & Li, Y. (2018). Leadership, regulatory focus and information systems development project team performance. International Journal of Project Management, 36(3), 566–582. https://doi.org/10.1016/j.ijproman.2017.11.001

Miller, E. W. (2018). Nonprofit strategic management revisited. Canadian Journal of Nonprofit and Social Economy Research, 9(2), 23–40. https://doi.org/10.22230/cjnser.2018v9n2a270

Mintzberg, H., Ahlstrand, B., & Lampel, J. (2009). Strategy safari: A guided tour through the wilds of strategic management. Free Press.

Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2019). Organizational behavior (18th ed.). Pearson Education.

Salamon, L. M., & Anheier, H. K. (1997). Defining the nonprofit sector: A cross-national analysis. Manchester University Press.

Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization (Rev. ed.). Doubleday.

Tosun, K. (2015). Yönetim ve organizasyon. Seçkin Yayıncılık.

Worth, M. J. (2019). Nonprofit management: Principles and practice (5th ed.). SAGE Publications.

Yağar, F., & Dökme, S. (2018). Niteliksel araştırmaların planlanması: Araştırma soruları, örneklem seçimi, geçerlik ve güvenirlik. Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3(3), 1–9.

Yalın, B. (2023). Türkiye’de stratejik planlama: Politika transferi veya yayılma analizi. Kamu Yönetimi ve Politikaları Dergisi, 4(3), 479–516. https://doi.org/10.58658/kaypod.1335201

İndir

Yayınlanmış

30.06.2026

Nasıl Atıf Yapılır

Jaber, S., & Ulusoy, V. (2026). Sivil Toplum Kuruluşlarında Stratejik Planlamanın Takım Yönetimine Etkisi: İş Tatmininin Aracılık Rolü. International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), 13(132), 1074–1082. https://doi.org/10.5281/zenodo.21088803

Benzer Makaleler

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 > >> 

Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.