Mutluluk Ekonomisi Perspektifinden Yeşil Dönüşüm Politikalarının Değerlendirilmesi
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.22182440Anahtar Kelimeler:
Mutluluk ekonomisi, yeşil dönüşüm, sürdürülebilir refah, yaşam kalitesi, çevresel sürdürülebilirlikÖzet
Ekonomik refahın uzun yıllar boyunca gelir artışı, üretim düzeyi ve ekonomik büyüme gibi geleneksel göstergeler üzerinden değerlendirilmesi, çevresel ve toplumsal sorunların giderek önem kazandığı günümüzde refahın kapsamlı biçimde ölçülmesi açısından yetersiz kalmaktadır. Bu çerçevede mutluluk ekonomisi yaklaşımı, bireysel ve toplumsal refahın yalnızca maddi göstergelerle değil; yaşam memnuniyeti, sağlık, sosyal ilişkiler, ekonomik güvenlik ve çevresel kalite gibi çok boyutlu unsurlar üzerinden değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı, yeşil dönüşüm politikalarını mutluluk ekonomisi perspektifinden ele alarak çevresel sürdürülebilirlik ile insan refahı arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Bu doğrultuda, mutluluk ekonomisi ve yeşil dönüşüm literatürü temelinde kavramsal bir değerlendirme gerçekleştirilmiştir.
Literatür değerlendirmesi, yeşil dönüşüm politikalarının etkilerinin yalnızca karbon emisyonlarının azaltılması ve ekonomik büyüme üzerindeki sonuçlarıyla sınırlı olmadığını; yaşam kalitesi, sağlık, sosyal adalet, ekonomik güvenlik ve sürdürülebilir refah üzerinde de önemli sonuçlar doğurduğunu göstermektedir. Bu bağlamda, yeşil dönüşüm politikalarının çevresel hedeflerle toplumsal refah hedeflerini birlikte gözeten, adil ve kapsayıcı bir politika yaklaşımı çerçevesinde tasarlanmasının önem taşıdığı sonucuna ulaşılmıştır.
Referanslar
Abed Al Ahad, M. (2024). Air pollution reduces the ındividuals’ life satisfaction through health ımpairment. Applied Research in Quality of Life, 19(3), 1049-1073. https://doi.org/10.1007/s11482-024-10273-5
Arık, E. (2026). Yeşil dönüşüm perspektifi: ekonomik büyüme ve politika dinamikleri. Niksar Akademik Çalışmalar Dergisi, 3(1), 71-86. https://doi.org/10.66610/togunac.1925388
Azazi, H., & Uzma, O. (2022). Türkiye’de yeşil ekonomi, yeşil işler ve yeşil istihdam. Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(2), 93-100.
Bibas, R., Chateau, J., & Lanzi, E. (2021). Policy scenarios for a transition to a more resource efficient and circular economy. OECD Environment Working Papers, No. 169. OECD Publishing, Paris. https://doi.org/10.1787/c1f3c8d0-en.
Deniz, M. (2009). Sanayileşme perspektifinde kentleşme ve çevre ilişkisi. Coğrafya Dergisi, (19), 95-105.
Diener, E., Suh, E. M., Lucas, R. E., & Smith, H. L. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276–302. https://doi.org/10.1037/0033-2909.125.2.276
Doğan, M. (2022). Ekonomik, sosyal ve çevresel dönüşümde yeşil ekonominin rolü. Uluslararası Sosyal Siyasal ve Mali Araştırmalar Dergisi, 2(1), 49-73
Easterlin, R. A. (1974). Does economic growth improve the human lot? Some empirical evidence. P. A. David & M. W. Reder (Ed.), Nations and households in economic growth: Essays in honor of Moses Abramovitz içinde (s. 89–125). Academic Press. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-205050-3.50008-7
Ecer, K., Güner, O & Çetin, M. (2021). Avrupa yeşil mutabakatı ve Türkiye ekonomisinin uyum politikaları. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 9(2), 125-144.
Ekici, Y. E., & Çelik, H. Z. (2022). Yaşam kalitesi yaklaşımlarının çevre, kent ve planlama ekseninde değerlendirilmesi. Eksen Dokuz Eylül Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Dergisi, 3(2), 19-37.
European Commission. (2026), Circular economy. directorate-general for environment. https://environment.ec.europa.eu/strategy/circular-economy_en
Frey, B.S. & Stutzer, A. (2002). The economics of happiness. World Economics, 3(1), 1-17.
Gül, S. (2020). Mutluluk ve uluslararası göç: Genel bir bakış. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 15(1), 371-387.
Helliwell, J. F., Layard, R., & Sachs, J. D. (2023). The happiness agenda: The next 10 years. J. F. Helliwell, R. Layard, J. D. Sachs, J.-E. De Neve, L. B. Aknin, & S. Wang (Ed.), World Happiness Report 2023 içinde (s. 17–28). Sustainable Development Solutions Network.
Helliwell, J.F., & Putnam, R.D. (2004). The social context of well-being. Philosophical Transactions of the Royal Society, 359, 1435-1446.
ILO. (2015), Guidelines for a just transition towards environmentally sustainable economies and societies for all. Publications of the International Labour Office.
ILO. (2023a), Green jobs, green economy, just transition and related concepts: A review of definitions developed through intergovernmental processes and international organizations. International Labour Organization.
ILO. (2023b), The role of active labour market policies for a just transition. International Labour Organization.
ILO. (2025), Guidelines on Green employment diagnostics for a just transition. International Labour Organization.
International Institute for Sustainable Development. (2026), Sustainable development. IISD. https://www.iisd.org/mission-and-goals/sustainable-development
Kahneman, D., Wakker, P. P., & Sarin, R. (1997). Back to Bentham? Explorations of experienced utility. The quarterly journal of economics, 112(2), 375-406. https://doi.org/10.1162/003355397555235
Kim, J., Jaumotte, F., Panton, A. J., & Schwerhoff, G. (2025). Energy security and the green transition. Energy Policy, 198, 114409. https://doi.org/10.5089/9798400263743.001
Krekel, C., & MacKerron, G. (2020). How Environmental Quality Affects Our Happiness. J. F. Helliwell, R. Layard, J. D. Sachs, J.-E. De Neve, L. B. Aknin, H. Huang, & S. Wang (Ed.), World Happiness Report 2020 içinde (s. 95–112). Sustainable Development Solutions Network. http://www.jstor.org/stable/resrep25851.8
Nergiz, Ö., & Hatırlı, S. A. (2025). Geleneksel ekonomi ve ekonomik büyüme anlayışının çevre ve enerji tüketimi boyutlarıyla incelenmesi. Uygulamalı Sosyal Bilimler ve Güzel Sanatlar Dergisi, 7(18), 150-166.
OECD. (2020), Managing environmental and energy transitions for regions and cities. OECD Publishing, Paris. https://doi.org/10.1787/f0c6621f-en.
OECD. (2025), Environment at a glance ındicators. OECD Publishing, Paris. https://doi.org/10.1787/ac4b8b89-en
Önder, H. (2018). Sürdürülebilir kalkınma anlayışında yeni bir kavram: Döngüsel ekonomi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (57), 196-204.
Özyaral, O. (2025, Temmuz 11). Sürdürülebilir kentler: Yeşil dönüşümün yol haritası. https://www.ekoiq.com/surdurulebilir-kentler-yesil-donusumun-yol-haritasi/
Stiglitz, J. E., Sen, A., & Fitoussi, J. P. (2008). Report by the commission on the measurement of economic performance and social progress. P. Fitoussi.
Şeker, M. (2011). Mutluluk Ekonomisi. İstanbul Journal of Sociological Studies, 0 (39), 115-140.
Ulutürk Akman, S. (2021). Mutluluk ve yaşam memnuniyetinin belirleyicileri: Türkiye istatistik kurumu yaşam memnuniyeti araştırması üzerine analizler. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 81, 35-69.
United Nations. (2023), Progress report on the 10-year framework of programmes on sustainable consumption and production patterns. E/2023/72, New York.
Vural, G., & Ülgen, G. (2025). Yeşil dönüşümün işgücü piyasası üzerindeki etkisi: Yeşil dönüşümün işgücü piyasası üzerindeki etkisi. Journal of Economic Research Foundation, 2(2), 146-159.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR)
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
